Προβλήµατα που αντιµετωπίζουν οι µουσικοί λόγω της έκθεσης σε δυνατές εντάσεις µουσικής

thorivos 003Το   σηµαντικότερο   πρόβληµα   που αντιµετωπίζουν οι µουσικοί λόγω της έκθεσής τους σε δυνατές εντάσεις µουσικής είναι η απώλεια ακοής (Ο όρος απώλεια ακοής είναι µετάφραση της Αγγλικής φράσης Hearing Loss που απαντάται στην διεθνή). Όπως η έκθεση σε θορύβους για τους εργαζοµένους έτσι και η έκθεση σε µουσική δυνατής έντασης για τους µουσικούς προκαλεί βλάβη στο ακουστικό µας όργανο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε αγνοούν είτε παραβλέπουν τις αρνητικές συνέπειες των  δυνατών  εντάσεων  στην  ακοή  µας.  Η  καθηµερινή  εµπειρία  αποδεικνύει  ότι  πολλοί άνθρωποι  αγνοούν  την  καταστρεπτική  επίδραση  των  δυνατών  ήχων  στο  ακουστικό  µας όργανο.   Ειδικά   στην   Ελλάδα   η   άγνοια   είναι   µεγάλη.   Οι   µόνοι   που   φαίνεται   να παραπονούνται και να δυσαρεστούνται είναι ορισµένοι άνθρωποι τρίτης ηλικίας οι οποίοι λόγω της ηλικίας (ενδεχοµένως λόγω των προβληµάτων ακοής που αντιµετωπίζουν οι ίδιοι) αδυνατούν να ανεχτούν τις δυνατές εντάσεις. Οι νέοι όχι µόνο δεν δυσαρεστούνται αλλά αυξάνουν µάλιστα την ένταση της µουσικής στις διάφορες συσκευές ακρόασης µουσικής που χρησιµοποιούν. Με αυτό τον τρόπο καταπονούν το ακουστικό τους όργανο. Τι να πει κανείς και για τις δυνατές εντάσεις στα νυχτερινά κέντρα, στα κέντρα διασκέδασης, στα club,  στα  µπαρ,  στις  καφετερίες  ακόµη  και  στα  µαγαζιά πώλησης  ειδών  ενδυµασίας.  Η ένταση πολλές φορές ξεπερνά τα 112-120dB.

Το θέµα όµως της απώλειας ακοής είναι πολύ κρίσιµο για όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως ιδιαίτερα δε για τους επαγγελµατίες µουσικούς. Οι επαγγελµατίες µουσικοί που παίζουν  µουσικοί  σε  διάφορα  νυχτερινά  κέντρα,  σε  κέντρα  διασκέδασης,  σε  γάµους,  σε πανηγύρια  και  σε  διάφορες  κοινωνικές  εκδηλώσεις  εκτίθενται  συνεχώς  και  για  µεγάλο χρονικό  διάστηµα  σε  δυνατές  εντάσεις  µουσικής.  Η  απώλεια  ακοής  των  µουσικών  τις περισσότερες των περιπτώσεων είναι µία διαδικασία που συντελείται σταδιακά. Οι διάφορες εµβοές,   που  ταλαιπωρούν   τους  µουσικούς  µετά  από   το   πέρας   διαφόρων   µουσικών εκτελέσεων, αποτελούν τις πρώτες ενδείξεις αυτής της βλάβης. Τα καµπανάκια χτυπούν, τα αυτιά κουδουνίζουν ή φυσούν υπενθυµίζοντας την επίδραση της µουσικής στα αυτιά. Μόνο που  όλα  αυτά  πολύ  σύντοµα  ξεχνιούνται  και  ο  µουσικός  συνεχίζει  την  µουσική  του δραστηριότητα  αγνοώντας  τις  σειρήνες  συναγερµού  που  προειδοποιούσαν  για  κίνδυνο απώλειας ακοής.

thorivos 001Γενικά  η  απώλεια  ακοής  συµβαίνει  σταδιακά,  µε  την  πάροδο  των  χρόνων. Συµβαίνει σε όλους σχεδόν τους µουσικούς και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες οι οποίοι  θα  αναλυθούν  διεξοδικότερα  στην  παρούσα  εργασία.  Θα  γίνει  αναφορά  στις αρνητικές  συνέπειες  που  επιφέρει  στους  µουσικούς,  ποια  κατηγορία  µουσικών  πλήττει περισσότερο και στα µέτρα προστασίας που δύνανται οι µουσικοί να πάρουν προκειµένου να την αποφύγουν (εάν αυτό είναι εφικτό) ή τουλάχιστον να την ελαχιστοποιήσουν.

Για  την  καλύτερη  κατανόηση  του  προβλήµατος  της  απώλειας  της  ακοή  κρίνεται απαραίτητή  η  αναφορά  και  περιγραφή  εξειδικευµένων  όρων,  οι  οποίοι  ανήκουν  στην επιστηµονική    ορολογία    διαφόρων    κλάδων.    Συγκεκριµένα,    παραθέτονται    κάποια επεξηγηµατικά χωρία εννοιών όπως: ο ήχος και τα χαρακτηριστικά του, η µονάδα µέτρησης του ήχου, το decibel καθώς και πληροφορίες σχετικά µε τη φύση και την ανατοµία του ακουστικού οργάνου. Οι διάφορες εικόνες που παρατίθενται, εκτός του να εµπλουτίζουν το κείµενο, καθιστούν τις πληροφορίες στον αναγνώστη περισσότερο κατανοητές.

Η απώλεια της ακοής των µουσικών είναι ένα φαινόµενο, που άρχισε να µελετάται ερευνητικά  µόλις  τις  τελευταίες  δεκαετίες.  Στην  παρούσα  µελέτη  συµπεριλαµβάνονται πολλές  πληροφορίες  από  ερευνητική  δουλειά  άλλων  ερευνητών  των  οποίων  τα  ονόµατα αναφέρονται µέσα στο κείµενο. Στην Ελλάδα δεν εντοπίστηκε κάποια επιστηµονική εργασία σχετική µε το θέµα. Έτσι η κατάσταση που επικρατεί στους µουσικούς της Ελλάδας µας είναι άγνωστη.  Στην παρούσα εργασία γίνεται µία προσπάθεια δειγµατοληπτικής έρευνας.

 Στόχος  της  έρευνας  είναι  να  διαπιστωθεί  κατά  πόσο  οι  µουσικοί  στην  Ελλάδα  είναι ενηµερωµένοι  σχετικά  µε  την  προκαλούµενη  από  δυνατές  εντάσεις  απώλεια  ακοής. Μικρότεροι στόχοι είναι να διαπιστωθεί αν οι µουσικοί έχουν επαφή µε κάποιον ειδικό, αν έχουν  αντιληφτεί  κάποια  πρόβληµα  στην  ακοή  τους  και  αν  επιζητούν  περισσότερη ενηµέρωση  ή  είναι  αδιάφοροι.  Η  συλλογή  των  στοιχείων  της  έρευνας  έγινε  µε  χρήση ερωτηµατολογίου. Η σύνταξη µιας περισσότερο λεπτοµερής και περισσότερο οργανωµένης επιστηµονικής έρευνας προϋποθέτει χρόνο και χρήµα. Εάν υπήρχε ο απαιτούµενος χρόνος και οι απαιτούµενοι πόροι και µέσα θα ήταν δυνατή µία άλλου είδους ερευνητική δουλειά που θα έθετε περισσότερους στόχους και θα εξασφάλιζε µεγαλύτερη αξιοπιστία.    στόσο µέσα στα πλαίσια του εφικτού η παρούσα εργασία κατορθώνει να ρίξει λίγο φως και να ευαισθητοποιήσει τους µουσικούς γύρω από το θέµα της απώλειας ακοής. Είθε οι µουσικοί µετά  την  απάντηση  του  ερωτηµατολογίου  να  προβληµατιστούν  στο  να  πάρουν  µέτρα

προστασίας της ακοής τους.

Τέλος να σηµειωθεί ότι οι όροι: απώλεια ακοής, µείωση της ακοής και µείωση της ακουστικής  ικανότητας  δηλώνουν  το  ίδιο  πράγµα και  χρησιµοποιούνται  ισοδύναµα στην εργασία.


1. Γενικά για την απώλεια ακοής

1.1 Τι είναι η µείωση της ακουστικής ικανότητας;

Η  µείωση  της  ακουστικής  ικανότητας  µπορεί  να  οριστεί  ως  µια  µείωση  της δυνατότητας  ενός  ατόµου  να  ακούσει  τους  ήχους.  Πρόκειται  για  µία  αρκετά  ύπουλη ‘πάθηση’.   Προσβάλλει   τα   ‘θύµατά’   της,   χωρίς   αυτά   να   την   αντιληφθούν   διόλου παραµένοντας  µάλιστα  ανυποψίαστοι  για  πολλά  χρόνια.  Στόχος  της  είναι  η  πρόκληση µόνιµης  βλάβης  στο  ακουστικό  µας  όργανο  δηλαδή,  τα  αυτιά.  Ουσιαστικά,  η  µείωση ακουστικής  ικανότητας  µπορεί  να  εµφανιστεί  σε  ένα  πρόσωπο  οποιασδήποτε  ηλικιακής οµάδας, είτε σε άτοµο νεαρής ηλικίας είτε σε ηλικιωµένο. Εντούτοις, εκτιµάται ότι η µείωση της ακοής τείνει να εµφανίζεται βαθµιαία καθώς ένας άνθρωπος ηλικιώνεται. Η µείωση της ακοής µπορεί να είναι προσωρινή ή µόνιµη και µεγάλη ή µικρή.

Η µόνιµη µείωση της ακουστικής ικανότητας είναι το άθροισµα µιας σειράς από προσωρινές  µειώσεις  της  ακουστικής  ικανότητας  που  συµβαίνουν  ασυναίσθητα  κατά  τη διάρκεια της καθηµερινής ζωής. Μετά από µία ροκ   συναυλία ή µια νυχτερινή έξοδο σε κάποιο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης η ακοή µας δέχεται ένα µικρό πλήγµα. Αυτό γίνεται αντιληπτό καθώς αισθάνεται κανείς να µην ακούει καλά και σαν οι ήχοι να έρχονται από µακριά. Πολλές φορές, αυτό συνοδεύεται από βουητό ή σφύριγµα  στα αυτιά µας. Αυτή η προσωρινή µείωση της ακοής διαρκεί για 16-18 ώρες. Εάν η έκθεση σε δυνατή µουσική επαναληφθεί  αρκετές  φορές,  τότε  αυτή  η  προσωρινή  µείωση  της  ακοής  εξελίσσεται  σε µόνιµη.

 Η µείωση της ακουστικής ικανότητας εκφράζεται ποσοτικά και µετριέται κανονικά σε decibels.   Ένας άνθρωπος µε ήπια απώλεια ακοής θα έχει περίπου 25-39 dB απώλεια ακοής, ένας µε σχετικά µέτρια θα έχει 40-68 dB απώλεια ακοής και 70-94 dB για εκείνον µε σηµαντική µείωση της ικανότητας ακοής.
  Η µείωση της ακουστικής ικανότητας είναι µια βαθµιαία διαδικασία που είναι δυνατό να  µην  γίνει  αντιληπτή  από  το  άτοµο  για  χρόνια.  Όταν  συµβαίνει,  οι  άνθρωποι  γενικά παρατηρούν ότι η οµιλία γίνεται ασαφής και ακούγεται σαν µουρµουρητό. Η εµφάνιση των εµβοών είναι ένα άλλο σηµάδι  που υποδηλώνει µείωση της ακοής. Όταν όµως αυτές οι δύο ενδείξεις  παρουσιαστούν,  τότε  είναι  πολύ  αργά  διότι  η  µείωση  της  ακοής  έχει  ήδη συντελεστεί αµετάκλητα. Το µόνο πράγµα που µπορεί να βοηθήσει σε αυτό το στάδιο είναι η ενίσχυση της ακοής µε κάποιο είδος ακουστικού βαρηκοΐας. Τα τεχνητά αυτά µέσα, παρότι έχουν βελτιωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια, παραµένουν ατελή. Τα µοσχεύµατα κοχλιών είναι ένας άλλος τρόπος αντιµετώπισης της απώλειας ακοής. Ο πιο αποτελεσµατικός τρόπος για να αποφύγουµε την απώλεια ακοής είναι απλά αποφεύγοντας τις δραστηριότητες που µπορούν να προκαλέσουν την απώλεια ακοής  όπως η έκθεση σε δυνατή µουσική δεδοµένου ότι πάντοτε η πρόληψη είναι πολύ καλύτερη από τη θεραπεία.

Η µείωση της ακοής όταν συντελείται είναι µία αµετάκλητη διαδικασία. Εάν η ακοή µας ζηµιωθεί µε οποιοδήποτε τρόπο δεν επανέρχεται. Τουλάχιστον, µέχρι στιγµής δεν έχει βρεθεί κάποιος τρόπος επανόρθωσης της βλάβης στο ακουστικό µας όργανο. Αυτό καθιστά τη συζήτηση γύρω από το θέµα της µείωσης της ακοής ακόµη πιο σηµαντική.


Παράγοντες που προκαλούν µείωση της ακουστικής ικανότητας

Η µείωση ακουστικής ικανότητας προκαλείται πρώτιστα από 5 κύριους λόγους. Αυτοί είναι:

1. Υπερβολική και µακροπρόθεσµη έκθεση σε υψηλά επίπεδα θορύβου

2. Μόλυνση των αυτιών

3. Χρήση ωτοτοξικών φαρµάκων

4. Ακουστικό τραύµα προκαλούµενο από εξωτερικά φυσικά αίτια και

5. Γενετικοί, περιγενετικοί  παράγοντες

6. Λόγω γήρατος

Η µείωση της ακοής µπορεί να είναι αποτέλεσµα ενός πολύ δυνατού και σύντοµου ήχου που θα προκαλέσει ακουστικό τραύµα ή όπως συµβαίνει τις περισσότερες φορές να είναι το αποτέλεσµα µιας διαρκούς έκθεσης σε θορύβους, που κανείς δεν υποψιάζεται ως επιζήµιους για την ακοή.   Αυτό ακριβώς συµβαίνει στο µουσικό χώρο, όπου η πρόκληση ακουστικής βλάβης δεν γίνεται πάντα ορατή σε όλους.

Εκτός από την έκθεση στα υψηλά επίπεδα θορύβου, η µείωση της ακοής µπορεί επίσης  να  προκληθεί  από  ασθένεια  ή  από  τη  χρήση  ωτοτοξικών  φαρµάκων.  Γνωστές ασθένειες  που  µπορούν  να  προκαλέσουν  µείωση  ακοής  είναι  η  µηνιγγίτιδα,  ιλαρά, αδενοειδείς εκβλαστήσεις, Chlamydia κ.α.

Τα ωτοτοξικά φάρµακα και άλλες χηµικές ενώσεις προκαλούν βλάβη κυρίως στο έσω ους. Τα πιο συνήθη ωτοτοξικά φάρµακα είναι η οµάδα των αµινογλυκοσιδών (Ηλιάδης, Μεταξάς, Ψηφίδης, 1993).

Ένα  ενδιαφέρον  φαινόµενο  είναι  ότι  µπορεί  επίσης,  να  οφείλεται  σε  γενετικούς παράγοντες. Τα κυρίαρχα και υπολειπόµενα γονίδια που υπάρχουν µπορούν να προκαλέσουν µια ήπια ή βαριά µείωση της ακουστικής ικανότητας. Αυτό απλά σηµαίνει ότι ένα κυρίαρχο γονίδιο  της  κώφωσης  µπορεί  να  εµµείνει  στις  γενεές.  Μερικοί  άνθρωποι  εµφανίζουν συµπτώµατα  µείωση  της  ακοής   από   γεννησιµιού  τους.  Ένα  στα   1000  παιδιά,   που

γεννιούνται, παρουσιάζει κάποιου βαθµού µειωµένης ακοής. Περιγενετικοί χαρακτηρίζονται οι παράγοντες εκείνοι που σχετίζονται µε τον χρόνο της κύησης και τη στιγµή του τοκετού.

Η συγγενής ερυθρά κατά τη διάρκεια της κυοφορίας είναι µία συχνή αιτία που προκαλεί βαρηκοΐα  καθώς  επίσης  ο  πρόωρος  τοκετός, παρατεταµένος  τοκετός,  πυρηνικός  ίκτερος, ανοξία, τοξοπλάσµωση, τοξιναιµία και άλλες πολλές.

Επίσης,  καθώς  ο  άνθρωπος  γερνά  είναι  φυσιολογικό  να  εµφανίζει  µία  ορισµένη µείωση στην ακουστική του ικανότητα. Presbycusis ονοµάζεται η µείωση της ακοής που εµφανίζεται καθώς ένα άτοµο γερνά.   Η µείωση αυτή εξαρτάται κυρίως από την έκθεσή του σε θορύβους κατά τη διάρκεια της ζωής του. Έτσι, αν για παράδειγµα η δουλειά ενός ατόµου ήταν θορυβώδης όπως για παράδειγµα ένας εργάτης σε µια βιοµηχανία ή ένας µουσικός που παίζει µουσική σε νυχτερινά κέντρα, τότε η µείωση της ακοής θα είναι µεγαλύτερη σε σχέση µε έναν υπάλληλο σε γραφείο. Αν όµως αυτός ο υπάλληλος άκουγε δυνατά µουσική µε ακουστικά   από   κάποια   συσκευή   ακρόασης   µουσικής,   είναι   δυνατό   να   παρουσιάσει µεγαλύτερη µείωση της ακοής αυτός απ’ ότι ο εργάτης. Η πιο συχνή αιτία όµως για την µείωση  της  ακοής  είναι  η  υπερβολική  έκθεση  σε  διάφορα  επιβλαβή  για  τα  αυτιά  µας ερεθίσµατα, όπως µία συναυλία. Εκείνο που ουσιαστικά καταστρέφεται είναι τα τριχοειδή κύτταρα που υπάρχουν στο εσωτερικό αυτί.

Συνεχίζεται

гис-технологии
ткани для вышивания