Κακουλάκης Βαγγέλης Συνέντευξη

mousikorama kakoulakis 004Ο Βαγγέλης Κακουλάκης, τραγουδοποιός και performer με χρόνια εμπειρίας και με ένα ταλέντο που του επιτρέπει να έχει μια τεράστια ευελιξία και προσαρμοστικότητα στις live εμφανίσεις του και όχι μόνο, μόλις κυκλοφόρησε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο «Επιτέλους», που με μεγάλη αγάπη και αισιοδοξία μου την παρουσίασε σ’ αυτή την ευχάριστη συνέντευξη.

Συνέντευξη του Βαγγέλη Κακουλάκη στην Αντιγόνη Κατσούρη για το «Μουσικόραμα»

 Κατσούρη Α.: Βαγγέλη, μόλις κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός σου δίσκος, με τίτλο «Επιτέλους»!  Τι σημαίνει για εσένα αυτός ο δίσκος;
mousikorama kakoulakis 001 Κακουλάκης Β.: Καταρχάς πρόκειται για 10 τραγούδια τα οποία ξεκίνησαν να γράφονται από τα προεφηβικά μου χρόνια, φαντάσου, από τα οποία κάποια ήταν στο συρτάρι, κάποια παράλληλα είχανε βρεθεί μέσα σε τραγούδια της πρώτης μου μπάντας, κάποια βρίσκονταν ανάμεσα σε διάφορα τραγούδια που ήταν υποψήφια για demos κλπ, κι έγινε αυτή η επιλογή. Αυτό το cd σημαίνει για μένα την πραγματοποίηση όλων αυτών των ονείρων και των στόχων που είχα εγώ, ώστε να βγουν οι σκέψεις και τα μουσικά μου απωθημένα μέσα από αυτό το cd και να τα μοιραστώ με φίλους. Όταν τα παίζαμε αυτά τα τραγούδια live σε διάφορες μουσικές σκηνές, με τον καιρό αυτοί οι φίλοι τα έμαθαν να τα τραγουδάνε και ρωτούσαν συνέχεια «επιτέλους πότε θα βγει αυτό το cd», και γιαυτό ονομάστηκε «Επιτέλους» αυτή η δουλειά, για τον λόγο ότι το περιμένανε πάρα πολύ οι φίλοι, και πρώτος από όλους εγώ. Είναι μια δουλειά ανεξάρτητη, που πέρασαν τρία χρόνια περίπου για να γίνει και έγινε εξολοκλήρου με δικά μας μέσα. Συμπτωματικά βρίσκεσαι τώρα στο στούντιο ηχογραφήσεων που έχω στην κατοχή μου και γράφτηκε σ’ αυτόν εδώ τον χώρο το μεγαλύτερο κομμάτι, αν εξαιρέσεις τα φωνητικά που γράφτηκαν στο στούντιο Σιέρρα, με ηχολήπτη τον Χρήστο Σταματίου, και ο οποίος βρίσκεται Στοκχόλμη τα τελευταία δύο χρόνια. Μάλιστα στην Στοκχόλμη ολοκληρώσαμε και το δίσκο, όσον αφορά το στάδιο της μίξης, και το μάστερινγκ έγινε στη Νέα Υόρκη με τον Σπύρο Πoύλο. Για να γίνει βοήθησαν πάρα πολλοί φίλοι μουσικοί, συνάδελφοι, και τους ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό.
Το ένθετο στο cd σου είναι πολυσέλιδο και αρκετά προσεγμένο. Πιστεύεις στην αισθητική αξία που πρέπει να έχει μια δισκογραφική δουλειά που κυκλοφορεί με αυτό τον υλικό φορέα;
Τα booklets έχουν ένα έξτρα κόστος, αλλά νιώθω ρομαντικός ακόμα και καλό είναι όταν ακούς κάτι να είναι και χειροπιαστό παράλληλα και να διαβάζεις τον στίχο όταν ακούς, για να καταλαβαίνεις και να μπαίνεις στο νόημα του κομματιού λίγο πιο έντονα και πιο βαθύτερα. Μπορεί να στοίχισε κάτι παραπάνω αλλά είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για εμένα, και για τους φίλους που «επιτέλους»,  όπως λέει και ο δίσκος, περιμένουν αυτή την δουλειά τόσο καιρό!
  Κατσούρη Α.: Ποιοι είναι οι συντελεστές, στιχουργοί και συνθέτες, στον δίσκο σου αυτόν;
 Κακουλάκης Β.: Σ’ αυτή την δουλειά βοήθησαν πάρα πολλοί για να γίνει όσον αφορά το στιχουργικό κομμάτι. Ο Θάνος ο Γκινοσάτης και η Βασιλική Παπαδημητρίου, καθώς επίσης και ο Αποστόλης ο Αρμάγος, ο οποίος κυκλοφόρησε και ο ίδιος την πρώτη του δουλειά που είναι εξαιρετική. Μαζί με τον Αποστόλη έχουμε γράψει μαζί και το μοναδικό κομμάτι που μοιράζομαι ουσιαστικά μελωδικά, πέρα από στίχο, με έναν άλλον άνθρωπο.
 Κατσούρη Α.: Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια και το περιβάλλον στο οποίο γεννήθηκες και μεγάλωσες, σε σχέση με την μουσική;
mousikorama kakoulakis 006 Κακουλάκης Β.: Ξεκίνησε ανενεργά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ήμουν τυχερός γιατί γεννήθηκα σε μία μουσική οικογένεια, που κατάγεται από το Ηράκλειο της Κρήτης. Η μητέρα μου είναι ιεροψάλτης. Σ’ αυτό το τρυπάκι μας έβαλε ένας θείος μου, ο αδελφός της γιαγιάς μου, που ήταν κι αυτός ιεροψάλτης, και το μικρόβιο ξεκίνησε από τότε. Τις Κυριακές πηγαίναμε στην εκκλησία και είχα αυτά τα ακούσματα. Μου άρεσε πάρα πολύ και μάλιστα Πέμπτη δημοτικού ξεκίνησα να κάνω βυζαντινή μουσική, όπου και πήρα το πτυχίο και φαντάσου ότι ουσιαστικά από τότε ξεκίνησε σαν άκουσμα το άκουσμα της μουσικής. Και πέρα από αυτό, όταν βρισκόμασταν σε οικογενειακές συγκεντρώσεις για φαγητό δεν είχαμε να βάλουμε κασέτες για να ακούμε και να χορεύουμε., αλλά ήμασταν όλοι μαζί μια παρέα σ’ ένα κύκλο και το φαγητό μας μπροστά και λέγαμε τραγούδια με πολυφωνίες κτλ. Τα άκουγα μικρός και προσπαθούσα να συμμετέχω. Ενεργά πλέον, δηλαδή να ασχολούμαι και να έχω πιο έμπρακτη επαφή με την μουσική, ξεκίνησα όταν ήμουν επτά χρονών. Θυμάμαι είχαμε πάει σε ένα πανηγύρι με τη μάνα μου και τον θείο μου κι εγώ όπως κάθε παιδί ήθελα να μου αγοράσουν παιχνιδάκι. Μόνο που παιχνιδάκι δεν μου αγόρασε, όχι ότι μου το απαγόρευε, αλλά μου λέει «όλο παιχνιδάκια, παιχνιδάκια, δεν προτιμάς να πάρουμε κάποιο μουσικό όργανο»; Είχε εκεί κάτι ψεύτικα, κάτι φυσαρμόνικες κτλ. Εγώ δεν είχα πρόβλημα, σαν παιχνίδι τα έβλεπα όλα, οπότε μου παίρνει μια φυσαρμόνικα. Εκείνη την βραδιά, επτά χρονών, στην Παναγία Βλαχερνών θυμάμαι, στην Παλλήνη, είχα ακούσει στο ραδιόφωνο ή από την γιαγιά μου, ένα από τα δύο τα τραγούδια, ή το Σαμιώτισσα ή το Άστα τα μαλλάκια σου. Εγώ βγάζω τη φυσαρμόνικα και καθώς άκουγα παίζω την μελωδία κατευθείαν. Δεν ήξερε η  μάνα μου τι είναι και της έκανε εντύπωση. Και έτσι ξεκίνησα, πρώτα με φυσαρμόνικα και μετά με κιθάρα. Κι αφού είδε η μάνα μου που παίζω φυσαρμόνικα και το «σφύριξε» στον θείο μου τον ιεροψάλτη, ο οποίος έπαιζε κι αυτός και παίζει ακόμα φυσαρμόνικα, μου έκανε δώρα δύο ακόμα φυσαρμόνικες, πιο επαγγελματικές. Κι εκεί άρχισα να σιγοτραγουδάω λίγο πιο έντονα, μετά καθώς περνάγανε τα χρόνια έβλεπα κάτι ξαδέρφια μου που ήταν σε μπάντες κι εγώ τους έβλεπα από το παράθυρο, όταν έπαιζαν σε κάτι αποθήκες, και μου κινούσαν το ενδιαφέρον, οπότε μετά παίρνω την κιθάρα ενός ξαδέλφου, μια κλασική πολύ μικρή, κι αρχίζω να γρατζουνάω, να σπάω χορδές, και σιγά σιγά να ανακαλύπτω πώς είναι οι πρώτες συγχορδίες, βρήκα κι ένα βιβλιαράκι που είχε τις τελίτσες που πατάς πάνω τις συγχορδίες κι έτσι ξεκίνησε όλο το θέμα. Διαβάζοντας λοιπόν αυτή την ταμπλατούρα κατά κάποιο τρόπο έμαθα μόνος μου. Ουσιαστικά είμαι αυτοδίδακτος στην κιθάρα. Και αφού έμαθα να παίζω κιθάρα, περνώντας τα χρόνια, ξεκίνησα δώδεκα χρονών και τότε έγραψα για τις ανάγκες της 25ης Μαρτίου σε μια σχολική γιορτή, το πρώτο μου τραγούδι, το «Ελευθερία ή θάνατος». Τους στίχους τους έγραψε ένας φίλος μου και την μουσική εγώ. Αυτή ήταν η πρώτη μελωδία με την οποία πήγαμε σε ένα πανελλήνιο μουσικό διαγωνισμό και βγήκαμε τρίτοι. Από κει και πέρα συνέχισα πιο επαγγελματικά και κάνοντας τα πρώτα μεροκάματα από τα δεκαπέντε μου χρόνια.
 Κατσούρη Α.: Είχες λοιπόν αποφασίσει ήδη από τα 15 σου ότι δεν σε ενδιέφερε να σπουδάσεις κάτι άλλο και ότι ήθελες να ασχοληθείς αποκλειστικά με την μουσική;
 Κακουλάκης Β.: Ναι και αυτό ήταν και το μεγάλο μου ρίσκο αν θες. Σ’ όποιες δυσκολίες αντιμετώπιζα στα παιδικά μου χρόνια, έβαζα την μουσική ως παρωπίδα. Δεν ήμουν π.χ. καλός στα μαθηματικά και έτσι προσπαθούσα να κάνω την καλύτερη γιορτή που είχε κάνει το σχολείο ποτέ, ώστε να είμαι ευνοημένος στους καθηγητές και να περάσω το μάθημα! Ουσιαστικά κάπως έτσι, όταν έφτασε η εποχή που γράφαμε στις πανελλήνιες, ήμουν ο μοναδικός που δεν είχε τόσο άγχος. Γιατί, σκέψου, πανελλήνιες δίναμε 17,5 χρονών, ενώ εγώ από τα 15 το έκανα επάγγελμα. Με το ρίσκο βέβαια και με την λογική αμφιβολία των δικών μου ότι αυτό είναι κάτι πολύ αβέβαιο, και ακόμα ενδεχομένως να το λένε, αλλά δόξα τω Θεώ μπορώ και βιοπορίζομαι τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια από αυτό, και νιώθω πολύ ευλογημένος γι αυτό.
 Κατσούρη Α.: Ποιες είναι οι συνεργασίες που έκανες μέχρι στιγμής, επί σκηνής, οι οποίες νιώθεις ότι σου προσέφεραν το απαραίτητο στήριγμα στα πρώτα σου βήματα;
mousikorama kakoulakis 005 Κακουλάκης Β.: Οι πιο σημαντικές συνεργασίες που έχω κάνει μέχρι τώρα είναι κάποιοι καλλιτέχνες που έχω μεγαλώσει και εγώ και πολλές γενιές με τα τραγούδια τους, και αναφέρομαι στον Κώστα Τουρνά και στον Μπάμπη Στόκα.  Είχαμε μια όμορφη συνεργασία την περίοδο 2006-2007 στην σκηνή της Αρχιτεκτονικής και ήταν μια μοναδική εμπειρία η οποία θα μου μείνει αρκετά χαραγμένη, διότι σε μικρή ηλικία ουσιαστικά προέκυψε μια συνεργασία την οποία δεν μπορούσα να την φανταστώ για κανένα λόγο, από την στιγμή που δεν είχα και κάποιο δισκογραφικό υπόβαθρο. Οπότε χαίρομαι διπλά γι αυτό το γεγονός.
 Κατσούρη Α.: Πιστεύεις στην στήριξη μεταξύ των καλλιτεχνών; Υπάρχει γενικά αντιζηλία στον χώρο και άνθρωποι που εσύ στηρίζεις και στους οποίους πιστεύεις μπορεί να σε απογοητεύσουν και να  δείξουν μικροπρέπεια. Πώς το αντιμετωπίζεις αυτό;
 Κακουλάκης Β.: Σίγουρα συμβαίνει και είναι πολύ άσχημο. Απεχθάνομαι την ζήλεια, την αντιζηλία, όλο αυτό. Και ένα άλλο που ζηλεύω  και θα ήθελα να μπορώ να το κάνω και να προσφέρω βοήθεια όταν χρειάζεται και αντίστοιχα όπου μπορώ να απευθυνθώ εγώ για να ζητήσω βοήθεια, είναι το να συνεργαστώ με κάποιον καλλιτέχνη και απλά να τα κάνουμε όλα αυτά για αυτό που μας αρέσει, για την μουσική, γιατί η μουσική δεν είναι επάγγελμα, είναι το μεράκι μας, που τυχαίνει κάποιοι σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο, επειδή το αγαπάνε τόσο πολύ και επειδή ενδεχομένως το κάνουν και καλά, παίρνουν και ένα αντίστοιχο ποσό. Εμένα μου αρέσει να μπαίνω σ’ αυτή την διαδικασία, μου αρέσει και να βοηθάω και να βοηθιέμαι, και παρόλο που σ’ αυτή την κοινωνία υπάρχει αυτό που περιέγραψες πριν, εγώ επιδιώκω να γίνεται το ακριβώς αντίθετο, και είμαι τυχερός σ’ αυτό το κομμάτι γιατί έχω βοηθηθεί και από τον κ.Τουρνά στο επίπεδο live και στην Αρχιτεκτονική, και από τον κ. Στόκα και από τα Κίτρινα Ποδήλατα, στην προσπάθεια να κάνω κάποια demos, πριν δημιουργηθεί ο δίσκος, και να είναι καλά και ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος Παντελιάς, και διάφοροι που μπορεί να ξεχάσω και να τους αδικήσω. Το ρεζουμέ πάντως είναι για μένα ότι το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο, γιατί αν δεν πηγαίνουμε χέρι χέρι πραγματικά δεν γίνεται τίποτα, και το πιστεύω πάρα πολύ.

 Κατσούρη Α.: Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες – πρότυπα τους οποίους θαυμάζεις από την σύγχρονη σκηνή της Ελλάδας ή του εξωτερικού;
mousikorama kakoulakis 007 Κακουλάκης Β.: Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση. Μπορώ να πω ότι θαυμάζω στοιχεία από το μουσικό κομμάτι, από το κομμάτι του performing, γενικότερα, οπότε είναι ένα κράμα καλλιτεχνών που θαυμάζω, ακόμα και σε θηλυκά ονόματα. Ενδεικτικά μπορώ να σου πω, χωρίς να σημαίνει ότι είναι και ο κανόνας, ότι ας πούμε θαυμάζω έναν άνθρωπο πάνω στην σκηνή ως performer τον Ζουγανέλη, που έχει πάρα πολύ χιούμορ και μου αρέσει κι  εγώ να μεταφέρω το χιούμορ μου στη σκηνή. Από κει και πέρα σαν ερμηνείες και σαν συνθέσεις μου αρέσουν αυτές που έχει γράψει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Sting μπορώ να σου πω, ο Bobby McFerrin που θαυμάζω πάρα πολύ, ο Richard Bonan που είναι ένας φοβερός μπασίστας και κάνει απίστευτα φωνητικά – είχα δει μια συναυλία του στην Αθήνα κι είχα πάθει πλάκα. Ακόμα και ο Χατζηγιάννης στο ποπ κομμάτι του. Η λίστα είναι μεγάλη και οι επιρροές μου ποικίλες, γιαυτό και στον δίσκο μου θα ακούσεις δέκα αυτοτελή κομμάτια που δεν μοιάζουν. Μελωδίες που παραπέμπουν στην μπλουζ σκηνή, μελωδίες με βάση πάντα την ακουστική κιθάρα και έναν πιο σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο, με ρέγγε π.χ. ρυθμούς, μποσανόβα κτλ. Διάφορα ακούσματα, που δεν τελειώνουν ποτέ. Μπορεί πάντως αν με ρώταγες αύριο να σου έλεγα άλλους, εντελώς διαφορετικούς καλλιτέχνες.
 Κατσούρη Α.: Στην σκηνή έχεις έντονο χιούμορ και μια ωραία επικοινωνία με το κοινό. Πόσο πηγαίο και πόσο σχεδιασμένο είναι, ή πρέπει να είναι, όλο αυτό, κατά την γνώμη σου;
 Κακουλάκης Β.: Το κόλπο είναι να μη σχεδιάζεται τίποτα! Ή μάλλον, η συνταγή η δική μου, και το μυστικό, είναι να μην υπάρχει συνταγή. Όπως και το πρόγραμμα που λέμε σε ένα live, ακουστικό ως επί το πλείστον, γιατί όσο λιγότερα είναι τα άτομα τόσο μεγαλύτερη είναι και η ευελιξία σε ένα πρόγραμμα. Ό,τι σκέψεις έχουμε, οποιαδήποτε δεκαετία αφορά το ρεπερτόριο, πρέπει να τις βγάζουμε και να τις εξωτερικεύουμε. Κι αυτά με την δόση του χιούμορ που θέλω να πιστεύω ότι βγάζω. Δεν γίνεται επιτηδευμένα αυτό το πράγμα, αλλά όπως θέλω με την παρέα μου να γελάσω και να περάσω καλά, δεν θέλω να δημιουργήσω μεγάλη απόσταση με τον κόσμο που θα έρθει να πληρώσει και να με ακούσουν. Θέλω να αισθανθούν ότι είμαι φίλος του κι ότι είναι κι αυτοί φίλοι δικοί μου και μέρος της παρέας μου. Αυτό είναι το ζουμί στο να είναι επιτυχημένη μια παράσταση, να είμαστε απελευθερωμένοι και να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Να μην είναι σε κανένα καλούπι το πρόγραμμα.
 Κατσούρη Α.: Στις 8 Φεβρουαρίου ετοιμάζεις την επίσημη παρουσίαση του δίσκου σου «Επιτέλους», στην μουσική σκηνή Holly Wood. Μίλησέ μας γι αυτό!
mousikorama kakoulakis 008 Κακουλάκης Β.: Το cd θα ξεκινήσει να βγαίνει κάπως πιο επίσημα προς τα έξω, προς τα ραδιόφωνα, web radio και γενικότερα να φτάσει στα αυτιά του κόσμου, που αυτός είναι ο στόχος, επίσημα από τις 8 Φεβρουαρίου και μετά, που θα γίνει επίσημα η πρώτη παρουσίαση του δίσκου, στο Holly wood stage, το οποίο βρίσκεται στον Αγ. Δημήτριο, Λεωφ. Βουλιαγμένης 289, και πρόκειται για μια βραδιά που εκεί θα παρουσιάσουμε τις 10 μελωδίες που υπάρχουν στην πρώτη δουλειά.
Χαίρομαι που θα παρουσιάσουμε σ’ έναν όμορφο χώρο αυτά τα τραγούδια μαζί με μια σειρά αγαπημένων μου κομματιών, διασκευών, που έχω αγαπήσει κι εγώ και όλοι αυτοί οι φίλοι που έχουν ακολουθήσει τόσα χρόνια και στηρίζουνε στα live, είτε είναι παιδικοί φίλοι είτε άνθρωποι που γνώρισα μέσα από αυτή την διαδικασία και χαίρομαι διπλά που τους έχω πάντα μαζί μου. Θα είναι ένα πρόγραμμα περί των 2,5-3 ωρών. Θα είναι συναυλιακή παρουσίαση και θα υπάρχει εκεί και η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά, για όποιον θέλει να την αποκτήσει. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι δεν θα υπάρχει κάποια συγκεκριμένη τιμή. Όποιος θέλει θα μπορεί να δώσει ό,τι θέλει, εκτιμώντας ανάλογα την δουλειά αυτή! Θέλω να υπάρχει αυτή η ελευθερία. Θα έχουμε πάρα πολλές εκπλήξεις, όπως άνθρωποι που συμμετείχαν στον δίσκο, π.χ. ο Σίμος Κοκαβέσης, ένας εξαιρετικός κιθαρίστας που έχουμε χρόνια συνεργασία μαζί, ο Βαγγέλης Ορφανίδης, που ήταν ο πληκτράς του δίσκου, ο οποίος επιμελήθηκε και το artwork του δίσκου, και άλλοι.
 Κατσούρη Α.: Θα έχουμε επίσης κι άλλες εκπλήξεις που δεν μπορώ ακόμα να αναφέρω με σιγουριά 100% γιατί δεν έχουνε κλειστεί ακόμα, αλλά το σίγουρο είναι ότι θα περάσουμε μια πάρα πολύ όμορφη βραδιά!
Ποια είναι τα μέλη της μπάντας που θα σε συνοδεύουνε στην παρουσίαση του δίσκου σου;
 Κακουλάκης Β.: Χαίρομαι για την ερώτηση που μου κάνεις! Πρόκειται για τέσσερις πολύ καλούς φίλους και εξαιρετικούς μουσικούς, με τους οποίους, αν εξαιρέσεις την μπασίστρια, συνεργαζόμαστε πάρα πολλά χρόνια. Η νεότερη και η μοναδική κοπέλα που βρίσκεται στην μπάντα, και χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό (νιώθω ευλογημένος και τυχερός γιατί δεν έχουνε την τύχη πολλοί να έχουν γυναίκα μουσικοί οι ερμηνευτές), είναι η Αθανασία Κορδή, η οποία είναι 21 ετών και παίζει μπάσο και είναι ταλαντούχο κορίτσι, που πιστεύω θα έχει απίστευτο μέλλον και της εύχομαι ό,τι καλύτερο. Μετά είναι δυο παιδιά με τα οποία είχαμε συνεργαστεί και στην σκηνή της Αρχιτεκτονικής, όπου είχα πάει για μια σειρά εμφανίσεων. Ο ένας είναι ο Γιώργος ο Αμεραλής, ένας εξαιρετικός πληκτράς που έχει κι αυτός την δική του πορεία, και ο άλλος είναι ο Μάριος Λαζ Ιωαννίδης, ο οποίος μάλιστα πρόσφατα πήρε και το πτυχίο του από το Berkley College of Boston και είναι πραγματικά εξαιρετικός κιθαρίστας, παραγωγός, πολύ όμορφη φωνή (κάνει και τα φωνητικά μέσα στην μπάντα), και τέλος να πω για τον άνθρωπο με τον οποίο είμαστε πάνω από 14 χρόνια παρέα και είμαστε μαζί από τότε σχεδόν που θυμόμαστε τον εαυτό μας μουσικά, και πρόκειται για τον Αλέξιο Αντωνόπουλο που είναι στα τύμπανα, ο οποίος όπου πάω έρχεται και όπου πάει τον ακολουθώ κι εγώ. Είναι μια αμφίδρομη σχέση.

 Κατσούρη Α.: Πώς σκέφτεσαι να κάνεις την προώθηση του cd σου στην συνέχεια;
 Κακουλάκης Β.: Eίμαι γενικά αισιόδοξος. Σίγουρα μπορεί να επικρατούν στο ραδιόφωνο οι playlists, αλλά παρά ταύτα ζούμε και στην εποχή του ίντερνετ και του web radio και η δύναμη του ακροατή έχει μεγαλώσει πολύ γιατί μπορεί ο ίδιος να επιλέγει αυτά που θέλει. Αυτό το καλό έχει το ίντερνετ, και τα κακά βέβαια, όσον αφορά την πειρατεία. Αλλά πιστεύω ότι έτσι η αξιολόγηση στο να ακούς κάτι, αν θες εσύ, είναι πολύ καλύτερη, από την στιγμή που υπάρχει ίντερνετ και γίνεται σωστή χρήση του. Τώρα το τί συμβαίνει στην τηλεόραση και στα ραδιόφωνα, είναι απλά να κάνεις την προσπάθεια, να ξοδέψεις τις δυνάμεις που πρέπει να αναλογούν γι’ αυτή την προσπάθεια και να δείξεις αυτό που ξέρεις, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Να δείξεις απλά την ψυχή, το κέφι και το μεράκι σου πάνω σ’ αυτό που έχεις δημιουργήσει και έχει βγει από σένα, και στην προκειμένη περίπτωση, όπως νιώθω τα τραγούδια μου παιδιά μου και θέλω να τα μεταδώσω πρώτα στον εαυτό μου, έτσι θέλω και στους φίλους μου και σε ένα ευρύτερο κοινό, όπως είναι αυτό της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου.
 Κατσούρη Α.: Ποια είναι τα σχέδιά σου, σε σχέση με την μουσική; Τι σκέφτεσαι για το μέλλον;
Αντιγόνη Κατσούρη και Βαγγέλης ΚακουλάκηςΑντιγόνη Κατσούρη και Βαγγέλης Κακουλάκης Κακουλάκης Β.: Τα σχέδιά μου είναι να συνεχιστεί καταρχάς να ακούγεται η μουσική μου, να γράφω τραγούδια, τα οποία βγαίνουν από εμπειρίες είτε όμορφες και ευχάριστες είτε «καμένες», όπως λέμε εμείς, είτε αισιόδοξες. Πραγματικά νιώθω και είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος και θέλω να το αποτυπώνω αυτό στα τραγούδια μου,  οπότε θέλω ουσιαστικά να μεταδοθεί όσο περισσότερο γίνεται η μουσική μου και να συμπράξει μαζί μου και να συμμετέχει ο κόσμος που θα τα ακούσει, και να έχει μια διάρκεια. Σίγουρα θα με ενδιέφερε και μια συνεργασία με ανθρώπους που έχω εκτιμήσει και θα ήθελα να συνεργαστώ, και είναι άνθρωποι που αφορούν τον χώρο της ποπ ροκ σκηνής στην Ελλάδα. Θέλω να έχω την μπάντα μου, να είμαστε καλά, γεροί, δυνατοί, να παίζουμε, να περνάμε όμορφες στιγμές η μπάντα μου και οι φίλοι μας που μας ακολουθούν, και να υπάρχουμε!
 Κατσούρη Α.: Σ’ ευχαριστώ πολύ Βαγγέλη και σου εύχομαι καλή επιτυχία σε όλα, και ειδικότερα στην παρουσίαση του cd σου, στην οποία το Μουσικόραμα θα παρευρεθεί!
 Κακουλάκης Β.: Εγώ θέλω να σ’ ευχαριστήσω πάρα πολύ που ήρθες,  να σε ευχαριστήσω για την φιλοξενία στον διαδικτυακό σας τόπο και εύχομαι και σε εσένα καλή συνέχεια και καλή δύναμη και στα δικά σου μουσικά σχέδια! Η δική σου η δουλειά είναι εξαιρετική και σύντομα ελπίζω να τα πούμε κι επί σκηνής!

02/2014 Κατσούρη Αντιγόνη

Βαγγέλης Κακουλάκης: Ακούστε τραγούδια του στο YOUTUBE

Share

Radio GreekSound Live

radio 200
Δεύτερο Πρόγραμμα

 

Facebook

Twitter

Ισπανοί μαθητές: «Ευχαριστούμε Ελλάδα..»

Ελληνική Μουσική και Όργανα

Νταούλι

Νταούλι

Ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα Μεμβρανόφωνα Νταούλι Γνωστό ήδη από τους...

I am Greek and i wanna go home

Δελτία ενημέρωσης

Εγγραφείτε στην λίστα ενημέρωσης στην ιστοσελίδα www.mousikorama.gr μείνετε ενημερώμενοι για τα μουσικά νέα, συνεντεύξεις και μουσικά άρθρα.

Radio Greek Sound Live